دانشمندان ثابت کرده اند که نوشیدن انواعی مشخص از قهوه برای سلامت مغز مفید است، اما این نوشیدنی محبوب چگونه از عملکرد شناختی مغز محافظت می‌کند؟ تحقیقی جدید، تعدادی از مکانیزم هایی که قهوه از طریق آنها، با زوال عقل مقابله می‌کند شناسایی کرده است.

خواص قهوه

بنابر داده های منتشر شده توسط دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه هاروارد واقع در بوستون، حدود ۵۴ درصد افراد بالغ در ایالات متحده به طور روزانه قهوه می‌نوشند.

با اینکه نوشیدن قهوه فوائد و خطراتی برای سلامتی افراد دارد، نتایج یک مطالعه انجام شده در دانشگاه اولستر، واقع در ایرلند شمالی، نشان می‌دهند که فوائد مصرف متعادل قهوه به وضوح بر خطرات آن ارجعیت دارند.

یکی از این فوائد این است که قهوه می‌تواند از مغز در برابر تضعیف شناختی و ادراکی محافظت کرده و توانایی تفکر را بالاتر ببرد.

این اتفاقات چگونه رخ می‌دهند؟ و چه چیزی در قهوه در این حد مفید برای سلامتی شناختی مغز است؟ اینها تعدادی از سوالاتی هستند که سعی شده در تحقیقی جدید، منتشر شده توسط انستیتو مغز کرمبیل (بخشی از انستیتو تحقیقاتی کرمبیل در شهر تورنتو کانادا) به آنها پاسخ داده شود.

به گفته دکتر دونالد ویوِر، مدیر این انستیتو، «به نظر می‌رسد مصرف قهوه ارتباطی با ریسک پایین‌تر ابتلا به بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون دارد.»

ویور در ادامه گفت: «اما ما به دنبال پیدا کردن چرایی این ارتباط، اینکه چه موادی در آن سهیم هستند و چگونه ممکن است بر زوال ادراکی مبتنی بر سن تاثیر داشته باشند، بودیم.»

دست‌آوردهای دکتر ویور و تیم او، که در ژورنال علمی Frontiers in Neuroscience منتشر شده‌اند، نشان می‌دهند که فوائد محافظت کننده از مغز قهوه وابسته به کافئین موجود در آن نیستند، بلکه مربوط به ترکیباتی هستند که در پروسه رست کردن دانه‌های قهوه آزاد می‌شوند.

همه چیز حول پروسه رست کردن می‌چرخد!

در این تحقیق، محققان تصمیم گرفتند تاثیرات سه نوع قهوه را مطالعه کنند: قهوه دارک رست کافئینه، لایت رست کافئینه و دارک رست دی‌کف.

به گفته دکتر راس مانچینی، یکی از محققین متخصص در شیمی دارویی «دارک روست های کافئینه و دی‌کف در آزمایشات اولیه ما قدرت یکسانی داشتند، در نتیجه ما در ابتدا به این نتیجه رسیدیم که تاثیرات محافظتی قهوه وابسته به کافئین نیستند.»

در طی زمان، محققان شروع به تمرکز بر دسته‌ای از ترکیبات به نام فنیلیدان‌ها کردند، ترکیباتی که در پروسه رست کردن تشکیل شده و به قهوه طعم تلخ آن را می‌دهند.

افزایش بیش از حد پروتئین‌های سمی به نام های تاو و بتا-آمی‌لوید در مغز، عاملی کلیدی در بیماری‌های عصبی پیش‌رونده مانند آلزایمر و پارکینسون است. فنیلیدان ها (و نه دیگر ترکیبات موجود در قهوه) از ادغام این دو جلوگیری می‌کنند.

به گفته دکتر ویور: «فنیلیدان ها بازدارنده‌های دو جانبه هستند، و ما چنین انتظاری نداشتیم.»

به نظر می‌رسد که هر چقدر پروسه رست کردن دانه‌های قهوه طولانی‌تر باشد، فنیلیدان‌های بیشتری نیز تولید شوند. بنابراین قهوه دارک رست – کافئینه یا دی‌کف – بیشترین قدرت محافظتی را دارد.

دکتر مانچینی می گوید: «این اولین بار است که در نوع برهم کنش فنیلیدان ها و پروتئین‌های مسبب بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون تحقیقی انجام می‌شود.»

محققان تصمیم دارند در آینده بررسی‌های دقیق تری بر روی خواص و ویژگی های فنیلیدان‌ها و تاثیرات آن ها روی بدن انجام دهند.

دکتر مانچینی افزود: «قدم بعدی، بررسی درجه سودمندی این مواد و تشخیص این است که آیا وارد جریان خون می‌شوند یا که از سد خونی-مغزی عبور می‌کنند.»

مزایای قهوه

«طبیعت شیمی‌دان بهتریست»

برای محققان، یک زاویه جالب توجه دیگر این کشف این است که این ترکیبات موجود در قهوه، طبیعی هستند و نیازی به سنتز در آزمایشگاه ندارند، و این موضوع ساخت آن‌ها را آسان‌تر می‌کند.

به گفته دکتر مانچینی، «طبیعت از ما شیمی‌دان بهتری است و قادر به تولید این مواد است. اگر ترکیب پیچیده‌ای هست که به آن نیاز داریم، بسیار راحت‌تر است که از یک گیاه آن را استخراج کنیم.»

در عین حال دکتر مانچینی تاکید می کند که قبل از استفاده از فنیلیدان ها به عنوان انتخاب درمانی برای بیماری‌های مغزی پیش‌رونده، نیاز به تحقیقات بسیار بیشتری بر بروی چگونگی تاثیر این ترکیبات در زمینه درمانی است.

«در این تحقیق، شواهد علمی را گرفته و تلاش کردیم نشان دهیم که در حقیقت ترکیباتی در قهوه وجود دارند که در محافظت مغز از زوال ادراکی و شناختی تاثیرگذار هستند. نتایج به دست آمده جالب توجه هستند، اما به هیچ وجه نمی‌توان گفت قهوه یک درمان قطعی است.»

دیدگاهتان را بنویسید