آیا اعتیاد به قهوه حقیقت دارد؟

کافئین یک ماده محرک روانی است که متوسط زمان عمر آن در بدن انسان، بین سه تا ده ساعت برآورد شده است. کافئین به آسانی به مغز می‌رسد. همین امر، موجب می‌شود که گیرنده‌های در مغز فعال شوند.

کافئین می‌تواند اعتیادآور باشد چرا که سیستم عصبی در واکنش به مصرف آن، دچار حالت انتظار برای بروز اثر تحریک‌کنندگی می‌شود. که در نتیجه موجب بالارفتن دوپامین در مغز شده. و یک احساس خوب در انسان ایجاد می‌شود.

در بین مواد غذایی، قهوه شاید متداول‌ترین منبع کافئین باشد. اما در بسیاری از غذاها و نوشیدنی‌های رایج نیز وجود دارد. بنابراین همه انسان‌ها در طول روز بسیار بیشتر از آنکه تصور کنند، کافئین استفاده می‌کنند.

کافئین موجب، افزایش ضربان قلب، ایجاد اختلال در ضربان، ایجاد احساس استرس و اضطراب، کاهش سطح کلسیم بدن و … می‌شود. این موارد می‌تواند معایب مصرف کافئین باشد.

اما به طور کلی باید به این نکته همواره توجه کرد که، کافئین و قهوه، گرچه ممکن است باعث وابستگی‌هایی شود . اما قاعدتا جزء مواردی که در شمار اعتیاد به حساب آیند، نیست و بدون عوارض جانبی می‌توان مصرف قهوه را کنار گذاشت. نباید فراموش کرد که قهوه، فواید بسیاری برای بدن انسان دارد.

اگر شما تمایل زیادی به نوشیدن قهوه دارید اما از وابستگی به کافئین آن هراس دارید می‌توانید قهوه بدون کافئین بن‌مانو را تجربه کنید.

کافئین

دیدگاهتان را بنویسید